هم نفس خاطرات تنهایی در لحظه های بی کسی

وداع

وداع

می روم خسته و افسرده و زار                                                        

سوی منزلگه ویرانه ی خویش

به خدا می برم از شهر شما

دل شوریده و دیوانه خویش

می برم ، تا که در آن نقطه دور

شستشویش دهم از رنگ نگاه

شستشویش دهم از لکه ی عشق

زین همه خواهش بیجا و تباه

می برم تا ز تو دورش سازم

ز تو ای جلوه ی امید محال

می برم زنده بگورش سازم

تا از این پس نکند یاد وصال

ناله می لرزد ، می رقصد اشک

آه ، بگذار که بگریزم من

از تو ، ای چشمه ی جوشان گناه

شاید آن به که بپرهیزم من

بخدا غنچه ی شادی بودم

دست عشق آمد و از شاخم چید

شعله آه شدم ، صد افسوس

که لبم باز بر آن لب نرسید

عاقبت بند سفر پایم بست

می روم ، خنده به لب ، خونین دل

می روم از دل من دست بدار

ای امید عبث بی حاصل

+ نوشته شده در  چهارشنبه پانزدهم تیر 1390ساعت 10:1  توسط داریوش   | 

سنگ قبرم

                                                                                                                                                        

      بازم سلام ....و باز هم خودم.....نه دل نوشته کسی ونه تکرار

       حرفی ..خودم و خودم

دیر اومدم ولی اومدم و سوالی بی جواب..تا حالا شده به چیزایی فک کنین که نمی خوایین در موردش 

  فکر کنین ...حتما شده ..و الان میخوام  یکی ازونا رو برات بگم ..میگی چیه؟؟میگم برات..

تا حالا شده به نوشته سنگ قبرت فک کنی میخوایی چی باشه ..میخوایی وقتی

 دوستت ..رفیقت..نامزدت..پدرت .مادرت میان سر خاک  اولین چیزی که جلو چشمشون بیاد چی

باشه؟

راستی میخوایی بدونی رو سنگ قبر بعضی آدمای مشهور چی نوشتن؟

مثلا رو سنگ قبر سهراب سپهری نوشتن:

                                                          ه سراغ من اگر می آیید

                                                               نرم و آهسته بیایید

                                              مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من

یا رو سنگ قبرمنوچهر نوذری نوشتن:

                                                           توفیق خدمت خواستم دل گفت پنهانی

                                                       چه توفیقی ازاین بهتر که خلقی را بخندانی

خیلی غمناکه ولی یه خورده بهش فک کنین ..........................................................یاحق

 

+ نوشته شده در  شنبه یازدهم اردیبهشت 1389ساعت 10:29  توسط داریوش   | 

باران

                        

بگو باعشق همزادم،موافق نیستی باران؟

به من با خنده می گویی که عاشق نیستی،

باران

تمام این دقایق را به رویای تو سرکردم

دریغا،صددریغا،این دقایق نیستی باران

هزاران وعده ام دادی که همراه دلم باشی

ولی صد آه وصد افسوس،صادق نیستی،

باران

دلم خشکیدو پژمردم،از این ابر سترون گون

چه شد حتی به یاد این شقایق نیستی باران؟

بگو آری،بگو آری جوابت را بگو دیگر

قبولم کن مگر دیگر که لایق نیستی باران

خودم را عاشقانه تر به پای تو فدا کردم

چرابا خنده می گویی که عاشق نیستی،باران

+ نوشته شده در  چهارشنبه پانزدهم مهر 1388ساعت 12:40  توسط داریوش   | 

همبازی ها......

                                                                                                          برمیگردم         

                             از تو در توی کوچه ها  

           از خیابان های لاغر و دراز

                       که مرا به سمت بزرگی برده اند

                                بر می گردم

                  با کفش هایی پاره و عصایی ساده

                         با چشم ها و دست هایی که هنوز بوی

                  کودکی می دهند

                  اما آیا؟

                             همبازی هایم

                              مرا خواهند شناخت؟

                                     

+ نوشته شده در  پنجشنبه پانزدهم مرداد 1388ساعت 12:20  توسط داریوش   | 

استاد علی شریعتی

نمیدانم پس از مرگم چه خواهد شد

نمیخواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

ولی بسیار مشتاقم

که از خاک گلویم سوتکی سازد

گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش

و او یکریز و پی در پی دم گرم خویش را در گلویم سخت بفشارد

و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد

بدین سان بشکند هر دم سکوت مرگبارم را

واین دگر

رنج تلخ است ولی وقتی آن را به تنهایی می کشیم

 تا دوست را به یاری نخوانیم،

برای او کاری می کنیم و این خود دل را شکیبا می کند

طعم توفیق را می چشاند

و چه تلخ است لذت را تنها بردن

و چه زشت است زیبایی ها را تنها دیدن

و چه بدبختی آزاردهنده ای ست تنها خوشبخت بودن

در بهشت تنها بودن سخت تر از کویر است

در بهار هر نسیمی که خود را بر چهره ات می زند

 یاد تنهایی را در سرت زنده میكند

تنها خوشبخت بودن خوشبختی ای رنج آور و نیمه تمام است

 تنها بودن ، بودنی به نیمه است

و من برای نخستین بار در هستی ام رنج تنهایی را احساس کردم


 دکتر علی شریعتی

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و یکم خرداد 1388ساعت 14:51  توسط داریوش   | 

حالم خوبه حالت خوبه؟

شده یه روزایی احساس پوچی کنی...شده بگی عجب روز گندیه امروز....شده یه وقتایی از خودتم بدت بیاد....بعدش بیایی تو نت از سر بی حوصلگی آی دیتو باز کنی ببینی هیچ پی امی

 نداری..هیچی هیچی هم که نه ولی صد رحمت به هیچ...دوست جونت یه سلام داده و کلی چاق سلامتی کرده بعدش میری آی دی دیگتو که دوست جونجونت توش ادده باز میکنی میبینی

همون کلمات با همون ادبیات بی کمو کاستی برات سند شده..................اه..................حالا ....فک میکنی کجا بری...به قول یکی از های باغ نت

میری  پارک ...به به ..به به..(اونم تنهایی)اند فاز مثبتی....همه چی خوبه به قول یکی از ما بهترون همه چی بر وفق مراده .....آخه پارک اونم تنهایی ...جون هر کی دوس داری بگو.... فاز

 میده؟

یه جا های های رشیدخانه   یه جای دیگه کربلا کربلا.........آخه این چه وضعشه........اه.......

+ نوشته شده در  سه شنبه نوزدهم خرداد 1388ساعت 13:59  توسط داریوش   | 

    دل من در سبدی عشق به نيل تو سپرد

    نگهش دار به موسی شدنش می ارزد

+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم فروردین 1388ساعت 21:37  توسط داریوش   | 

شروعی دوباره..........

می دونی؟
یه اتاق باشه گرمه گرم.. روشنه روشن
..
تو باشی منم باشم
..
کف اتاق سنگ باشه سنگ سفید
..
تو منو بغل کنی که نترسم...که سردم نشه.. که نلرزم
..
اینجوری که تو تکیه دادی به دیوار.. پاهاتم دراز کردی
..
منم اومدم نشستم جلوت و بهت تکیه دادم
..
با پاهات محکم منو گرفتی.. دو تا دستتم دورم حلقه کردی
..
بهت می گم چشماتو می بندی؟؟

میگی اره بعد چشماتو می بندی
..
بهت می گم برام قصه می گی؟ تو گوشم؟

می گی اره بعد شروع می کنی اروم اروم تو گوشم قصه گفتن
..
یه عالمه قصه طولانی و بلند که هیچ وقت تموم نمی شن
..
می دونی؟

می خوام رگ بزنم.. رگ خودمو.. مچ دست چپو.. یه حرکت سریع
..
یه ضربه عمیق.. بلدی که؟

ولی تو که نمی دونی می خوام رگمو بزنم.. تو چشماتو بستی
..
نمیدونی من تیغ رو از جیبم در میارم.. نمی بینی که سریع می برم
..
نمی بینی خون فواره می زنه.. رو سنگهای سفید.. نمی بینی که دستم می سوزه

و لبم رو گاز می گیرم که نگم اااخ که تو چشماتو باز نکنی و منو نبینی
...
تو داری قصه می گی
..
من شلوارک پامه.. دستمو می ذارم رو زانوم.. خون میاد از دستم میریزه

رو زانوم و از رو زانوم میریزه رم سنگا.. قشنگه مسیر حرکتش
..
حیف که چشمات بسته است و نمی تونی ببینی
..
تو بغلم کردی.. می بینی که سرد شدم.. محکم تر بغلم میکنی که گرم بشم
..
می بینی نا منظم نفس می کشم.. تو دلت میگی اخی! دوباره نفسش گرفت
.
می بینی هر چی محکم تر بغلم می کنی سرد تر میشم
..
می بینی دیگه نفس نمی گشم
..
چشماتو باز میکنی می بینی من مردم
..!!
می دونی؟

من می ترسیدم خودمو بکشم از سرد شدن.. از تنهایی مردن
..
از خون دیدن.. وقتی بغلم کردی دیگه نترسیدم
..
مردن خوب بود ارومه اروم
...
گریه نکن دیگه.. من که دیگه نیستم چشماتو بوس کنم بگم خوشگل شدیا
!!
بعدش تو همون جوری وسط گریه هات بخندی
..
گریه نکن دیگه خب؟ دلم می شکنه
..
دل روح نازکه..نشکو نش خب
؟؟

+ نوشته شده در  جمعه سی و یکم خرداد 1387ساعت 19:12  توسط داریوش   | 

دیگه یاد گرفتم واسه دل خودم بنویسم.....

در زمانه ای که شقایق ها شاعرند

لاله عباسی ها هم

در کوچه پس کوچه های مهربانی قدم

می زنند

تا غروب زیبا را به تماشا بنشینند.....

و من

هماره به خانه ای می اندیشم

که تراکم پاکی هاست

و در ادراک آفتاب

سجاده عشق در آن جاری است

و دستهای انتظار

از عمق آن می رویند

در خانه ما....

می توان

قدم در جای پای نسترن ها گذاشت.

+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم آبان 1386ساعت 21:53  توسط داریوش   | 

بی تو من.....

رفتن رسیدن است

میان بودن و نبودن

میان هستن و نیستن

ناتوانی خویش را نظاره می کنم

پشت دیوار خودخواهی خویش بذری است

که اگر به آن آب دهم خواهد رویید

و من رستن خویش را به انتظار نشسته ام

یک نفر به من گفت:رفتن رسیدن است

می دانم

از مرز خواب خواهم گذشت

و به روشنایی آفتاب

سلامی دوباره خواهم داد.

تو میان بودن و نبودن

میان هستن و نیستن

فاصله ایست

که تنها حضور تو آنرا

پر خواهد کرد

پایان

آن روز که آغاز راه بود

رسیدن چه نزدیک می نمود

و حال من درمیانه راه به

پایان رسیده ام.

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هشتم شهریور 1386ساعت 20:33  توسط داریوش   | 

یادش بخیر!!!!

یادش بخیر....بعضی وقتا که دلم میگرفت میرفتم کنار رودخونه بغل خونمون روی یه تیکه سنگ به شر شر آب گوش میکردم .. وقتایی هم میشد که یه کوره راه جنگلی رو میگرفتم میرفتم..تا جایی که نفس داشتم ادامه میدادم.....یادش بخیر....ولی الان حتی قله کوه هم چیزی از دلتنگی هام کم نمیکنه .....چی میشد کسی بدون توقع بدون هیچ چشم داشتی ،فقط و فقط به خاطر خودت تو رو دوست داشته باشه.....نمیدونم چی بگم ،اصلا نمیدونم اینجور حرفارو میشه اینجا زد یا نه؟یکی برا پول یکی برا قیافه یکی برا موقعیت شغلی یکی برا هوسبازی......آخ آخ آخ یکی برا ازدواج...این آخریه دیگه خیلی نوبره والله..میگی حرف حسابم چیه...باشه میگم ...بابا من میگم با همدیگه رفیق باشیم وقتی به همدیگه سلام میدیم واقعا سلام باشه ......................یا حق

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم خرداد 1386ساعت 14:31  توسط داریوش   | 

نقطه سر خط!!!

من داستان تلخ قصه بی کسی ام

من رهگذر دایمی کوچه تنهایی ام

کوچه ای تیره و تنگ

گویا خانه شب اینجاست!

در اینجا شب نیز از تاریکی ها فرار می کند

همه از هم می گریزند

آسمان نیز از این تیرگی بیهوده غمگین است

ابرها ،نای باریدن ندارند

تا بشویند این همه تیرگی ها را...

+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم اردیبهشت 1386ساعت 15:18  توسط داریوش   | 

هر سال میگیم دریغ از پارسال!!!!!!!!!!!

سلام به تموم رفقای با حال و با مرام به تموم عاشقای واقعی

     سال نوتون مبارک

امیدوارم سال نو براتون سالی پر بار و پر ثمر باشه..بیاین با هم دعا کنیم همه همه همه به آرزوهای کوچیکو بزرگشون برسن..ووومنم یه دعای کوچیک کنم اونم اینکه خدایا همه مریضارو شفا بده پاینده باشین

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم اسفند 1385ساعت 11:31  توسط داریوش   | 

به همین سادگی!!!!!

بعضی وقتا یه اتفاقایی میفته که...آخ.....ببخشید....سلام.خوبین؟امیدوارم حالتون خوب باشه..داشتم میگفتم..یه اتفاقایی میفته که آدم اصلا فکرشم نمیکنه مثلا تو این پست قرار بود قصه آشناییو عشقو این حرفارو بگم ولی باید یه پله برم بالاتر (یه خورده دندون رو جیگر بزار تا بگم)دو روز پیش عقد کنون حاجی بود ...باورتون نمیشه به همین سادگی ..آشنایی با یه اتفاق ساده..یه نگاه عاشقانه از آیینه اتومبیل..صحبتای بعدی ووووو..حالا هم ازدواج..جالبه نه؟و جالبتر اینکه من باز تنها شدم..این خاطره هم واسه من شد یکی از خاطرات تنهایی توی لحظه های بی کسی....خب چه میشه کرد زندگی همینه ....بی خیال...ولی یه چیزی بچه ها.. ازدواج حاجی هم شد یک حکایت ...رضایت گرفتن حاجی،رضایت پدر دختر،داداش بزرگه...وای....تصادف حاجی با یه موتوری..قطع برق شب خواستگاری..خلاصه داستانی بود. ولی خدارو شکر همه ختم به خیر شد..راستی می خوام با حاجی یه مصاحبه کنم ..اگه عمری باقی بود تو پستای بعدی..فعلا .....یا حق  

           باز  شبی دیگروتنهایی تکرار 

سوز سرماوهجومی گریان

باز غربت نامعلوم هوا

بلعید نفس گرم مرا

باز دم سرد خزان

یاداور من آشفته تراز من شد

                  وای!

                 چه کنم با همهمه تکرارها...؟

+ نوشته شده در  یکشنبه یکم بهمن 1385ساعت 17:7  توسط داریوش   | 

و اندر حکایت تکراریه ع. ش. ق!!!!

شنيدين ميگن سلام سلامتي مياره؟حتما شنيدين..پس سلام سلام سلام سلام.وصدتا سلام به روي ماهتون..آقا كسي هست عاشق نشده باشه(لفظ آقا واسه همگيه مخاطبينه چه آقا چه خانوم)؟اشتباه نشه نمي خوام طبق روال بيشتر وبلاگا از عشقو؛سوزش عشقو اين حرفا بگم....فقط مي خوام بدونم چه مزه اي ميده...تلخه؟.. شيرينه؟يا اصلا نكنه بي مزست؟حتما ميگين بابا حرف حسابت چيه؟باشه باشه ميگم....

يه روزمثل همه روزاي خدا تو عالمه خودم بودم كه مزاحم هميشگي صداش در اومد...يه پيام داشتم.حالا

بگين از كي...بابا ايول ..درسته..از حاجي بود .ولي اين پيام يه جورايي فرق داشت؛يه قلبو يه تير شكسته و يه دو سه كلمه ناتموم.**حالم گرفتست ..يه سر بزن..**اصولا آدم خونسرديم ولي از حاجي اين پيام بعيد بود.آخه قبلا پشت بند پياماش يه جوكي ؛ چرتو پرتي چيزي حوالم مي كرد .خلاصه رفتم پيشش.خيلي پكر بود.گفتم حاجي چيه. بلا ملا كه سر كشتيات نيومده ؟يه لبخند مليح تحويلم داد و هيچي نگفت.هر چي خواستم از اين حال درش بيارم ..نشد كه نشد.....آخرش كفري شدم و بهش پيشنهاد بيرون رفتنو دادم..مننو منني كردوبابي ميليِ.

يه تكوني به خودش داد...خلاصه..سرتونو درد نيارم..رفتم ماشينو آماده كردمو آقا هم تشريف آوردن.........

بردمش يه جاي دنج..نميدونم اين فصل سال جنگل رفتين يا نه...مخصوصا جنگل گلستان..خيلي قشنگه يعني از هر رنگي بخواي داره....واي وقتي روي برگا قدم مي زني ؛صداي خش خش ؛ صداي رودخونه...يه چيزه.

معركه اي ميشه..ولي ولي ولي ..حاجي..شده بود يه تيكه سنگ!!!خيلي پريشون بود ........هر كاري كردم نتونستم سر ذوق بيارم.داشت حوصلم سر ميرفت كه يهو از دهنم پريدو گفتم :نكنه عاشق شدي حاجي؟با اين حرفم ديگه نتونست به سكوتش ادامه بده..از سير تا پياز ماجرارو برام تعريف فرمودند........

قضيه اينجوري بوده كه آقا از دو روز پيش شربت عشق را نوش فرموده اند ...حالا داستان عاشق شدنشم

خيلي رمانتيكه....كه بماند برا پست بعدي...................................

                                                                                             (راستي اين قضيه واقعيه ها)

             وقتي بغضم شكسته شد .....و نفسهايم....غرق شد در اندوه و بي تابي....فقط سكوت با من بود

                  گاهگاهي كه تنم.....خسته از لحظه ها...به سوي تلخ ترين مرداب زندگي كشيده مي شد

                   شب هايي كه بالشم .... خيس مي شد از اشك شبانه و حسرت....فقط سكوت با من بود

                                       ديري است....كه با درد خود هم آشيان شده ام

                               و هنوز..........سكوت با من است..........كاش به جاي تو

                                                   بر سكوت عاشق بودم!!!

+ نوشته شده در  یکشنبه نوزدهم آذر 1385ساعت 12:33  توسط داریوش   | 

لحظه ای با من باش!!!!

سلام به تمام دوستای گلم...بازم بد قولی کردم.(.شرمنده همتون)بابا ایول کلی(اس ام اس..پی ام..نظر) خجالتمون دادین....یه خورده سرم شلوغ بود..بعدشم سرگرم ثبت نام ارشد بودم..نتونستم آپ کنم.اگه خدا بخواداز این به بعد سر موقع بروز میشم...قربون همتون....پاینده باشین

                                            و تو را می جویم.می بویم 

                                                 لحظه ای با من باش    

                                          تا به اندازه اندام ظریف مهتاب

                                               که شبم را با توتعبير كنم

                                                       جز به ناگاه

                                           در اين خواب سحرگاهي خود

                                  من نمي دانم كه هستي و چه هستي. از كجايي؟

                                               لحظه اي با من باش.لحظه اي

+ نوشته شده در  دوشنبه سیزدهم آذر 1385ساعت 18:29  توسط داریوش   | 

حاجی.......!!!!

با عرض سلام خدمت دوستای گلم.(مردوقولش)اینبار هم ناپرهیزی کردم..یه جورایی خوبه ها .برام تنوع شد..بابا همش شعر همش شعر( اونم از نوع تودل خالی کن)....امروزا کارم شده گشتن و خوشگذرونی(البته از نوع مثبت)راستی یه رفیق پایی هم پیدا کردم..باورتون نمیشه...اسمشو بگم شاخ در میارین......

بگم؟بزارین برا بعد...یعنی بگم؟باشه بابا چرا میزنی...رفیق شفیق جناب حاج کاظم..چی شد؟....چرا اخم کردی..بابا بیخیال..درسته سنش یه خورده بالاست.ولی ازصدتا جوون شل و وارفته عین خودم با حالتره.میگین نه؟باشه از این به بعد بیاین یه سر به وبلاگ بزنین،شیرین کاریاشو بخونین، بعدش نظر بدین.....

آقا ما بعد دو سه هفته خواهش و التماس..بعد فراهم نمودن سورو سات و حالا بماند که چقده تو سور کنار دریا و آبشار لوه و آق سو تو شیکم مبارکش ریختم.(البته و صد البته نوش جانش)که حاجی، جون همون عمه ای که دوسش داری یه سر به وبلاگمون بزن....نظری انتقادی..چیزی مرقوم بفرمایین...آقا بعد اینهمه لاف دوزی به نظر شما چی نوشته باشه خوبه؟........چی؟..........نه بابا..خدا پدرتو بیامرزه...نه.فقط یک کلمه.اونم چی؟کلمه ای گهرباراز عمق وجود ایشان((((خوبه)))آخه حاجی قوربون عمامه خاک گرفته رو طاقچت اینم شد نظر...حالمو گرفتی

دیدین..این تازه خوبشه ..اکثر روزا باهاشم ..تو  پستای بعدی در موردش بیشتر میگم.......فعلا برا امروز بسه....راستی یه قالب پیدا کردم .ای ی ی ی بدک نیست..تا آخر هفته آزمایشی میزارمش...پاینده باشین

********************************************************************************************

غریق

من غریقی تنهایم

در دریایی پر تلاطم

پایین رفتنم را بنگر

چه آرام و بی صداست!    گویی من همان نبودم

که لحظه ای پیش

مست از عشق وسرشاراز احساس

در ساحل این دریا

این عشق رادر آغوش داشتم

پایین رفتنم را بنگر        من آنم که طراوتش را از بهار

وشادی اش را از گل سرخ

وام گرفته بود                          اکنون،

آن بهار،خزان است

حالا می فهمم که من آن نیستم

من همین غریق تنهایم!                                                                        ترک عادت موجب.......

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم آبان 1385ساعت 13:55  توسط داریوش   | 

حرفای خودمونی.....!!!!

سلام..چیه به من        

سلام..چیه به من نمیاد؟ .....بی خیال بابا یه بار خواستیم خلاف قانونای رایج این وبلاگ عمل کنیم..بده؟ ..خب حالا بریم سر اصل مطلب...آهاااااااااای دوستای گلم....قربون اوون دستنوشته های قشنگتون برم..آهای اوونایی که اسمای قشنگشون آسمون کلبه کوچیکمو ستاره باروون کرده....از همگیتون ممنونم..از نظرایی که دادین..از تشویفایی که کردین...از انتقادایی که داشتین....تشکر میکنم...اول میرم سر انتقادایی که داشتین..اینو واقعا میگم .اونایی که منو میشناسن میدوونن با کسی تعارف ندارم..دست مریزاد.انتقاداتون همگی بجاو سازنده بود**مرسی**.راجع به قالب انتقاد داشتین.که قبول دارم یه خورده دمده شده...به همین خاطر هم دنبال یه قالب توپ هستم..شاید خودم دست به کار شدم(از این موجود دو پا هیچی بعید نیست).در مورد مطالب و عکسا..گفتین زیاد به هم نمیاد..آره درسته شاید باورتون نشه.این تقابل به عمد بوده.نمی دونم یه جورایی نشانگر رویاروییه خودم با خودمه.(داره بحث فلسفی میشه)بزارین مطلبو اینجوری باز کنم.شنیدین میگن یارو صورتشو با سیلی سرخ میکنه؟احوالات آقا داریوشم اینجوریه.دوستام بهم میگن علی بیغم..(خنده داره) ولی حیف این ظاهربشاشو خنده رو که صاحبش قدرشو نمی دونه.به قول شاعر(دو سه روزیست شدم ایینه دق    همه پرسند ز من این چه حال و روزیست؟)حرف دل بیشتر جوونای این مملکت.باشه.چشم.پستای بعدیو با سیلیای بیشتری سرخ میکنم.(اینم از اون حرفا بودا) خب واسه امروزفک کنم کافی باشه.تو پست بعدی بازم میخوام (البته اگه عمری باقی بود)از خودم بگم..ولی خواهشن اگه اینجوری حال نمیکنین تو نظراتتون مرقوم بفرمایین......بازم از همه ممنونم.......................

 

ادامه دارد......

 

 

+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم آبان 1385ساعت 19:41  توسط داریوش   | 

انتظار!!!!

..من تنهاترین فریاد در اوج صدایم.........من عاشقا نه ترین نگاه......در کشتی وجود توام....من می خواهم

زنده بمانم

تا با تو باشم

با تو بخوانم

چرا که بی تو میمیرم!

تمام شعر های من

فریاد قلب من است

و تمام آنها از آن توست

من زرد ترین پاییزم

در فصل نگاهت

پس آن را دریاب و با برق چشمانت

غروبش را همراه باش....کسی چه می داند که فردا چه خواهد شد؟.....شاید هم نه....ولی تا آن روز

به امید رسیدن به نگاهت....در انتظار می نشینم.

+ نوشته شده در  سه شنبه نهم آبان 1385ساعت 15:36  توسط داریوش   | 

باران می سراید....

پر می کشد پیچک از

پر می کشد پیچک از دایره افکار با سقف کبوتران خیال

میان شاخ و برگ های درخت انگور

کرم ابریشم

می بافد قصه ی زندگی را

ساقه های بلند خیالم

می شکافد حنجره ابر سیاه

قوس و قزح می درخشد

در میان حوضچه ی خواب ماهی

هجوم می کند ولوله ای

صورتک می سازد شقایق

مرا دریاب

در ما بین سکوت آسمان و زمین

...................

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم مهر 1385ساعت 19:55  توسط داریوش   | 

مطالب قدیمی‌تر